Prostatitis bij mannen is een veel voorkomende ontstekingsziekte die, indien onbehandeld, onomkeerbare veranderingen in de weefsels van de prostaat veroorzaakt. De chronische vorm van de ziekte heeft geen duidelijke symptomen, maar ze kunnen verschijnen tijdens exacerbatie van de pathologie. Symptomen en behandeling hangen grotendeels af van de ernst van de ziekte, evenals van de betrokkenheid van andere organen van het urogenitale systeem bij het ontstekingsproces.
Een uroloog moet een diagnose stellen, de vorm van de ziekte bepalen en een behandeling voorschrijven.
Signs of acute prostatitis
Acute prostatitis heeft vergelijkbare symptomen in verschillende vormen. Het kan catarraal, parenchymaal, folliculair en abcesief zijn. Met de ontwikkeling van een acute ontsteking van de prostaat verslechtert de algemene gezondheidstoestand vrij snel. De eerste tekenen van prostatitis bij mannen worden gekenmerkt door het optreden van pijn in de liesstreek. De lichaamstemperatuur kan oplopen tot 40 graden. Tijdens deze periode voelt de patiënt koude rillingen, hoofdpijn en spierzwakte.
Er wordt een lichte verlichting van de aandoening en een afname van het ongemak waargenomen wanneer een man op zijn rug gaat liggen en zijn knieën tegen zijn buik drukt.
Veel patiënten met acute prostatitis merken pijn in het rectum op, sommigen hebben het gevoel alsof er een vreemd voorwerp in zit. Een ontstoken prostaat kan zich ook uiten in problemen met de stoelgang.
Acute prostatitis kan gepaard gaan met symptomen die lijken op darminfecties en ontstekingsziekten van de lagere darm.
Dit wordt verklaard door een vergroting van de prostaatklier als gevolg van ontstekingen en toenemende zwelling van de weefsels, die druk uitoefenen op de darmen. Daarom manifesteren de symptomen van acute prostatitis zich soms door het vasthouden van ontlasting, winderigheid en valse drang om te poepen.
In sommige gevallen ervaren patiënten ernstige pijn tijdens de stoelgang. De manifestatie van de ziekte is ook mogelijk door een toename van onaangename gewaarwordingen in het centrale deel van de buik. Vaak kan acute prostatitis symptomen hebben zoals afscheiding uit de anus in de vorm van slijm, wat gepaard gaat met het optreden van ontstekingen in het rectum zelf. Omdat acute prostatitis vaak symptomen heeft die verband houden met de betrokkenheid van de darm bij het pathologische proces, is het soms niet mogelijk om rectale palpatie uit te voeren vanwege ernstige pijn in het rectum.
De eerste symptomen van acute prostatitis kunnen lijken op een ontsteking van de urinewegen. Voordat een probleem in de prostaat duidelijk wordt, kunnen zich problemen voordoen bij het legen van de blaas.
Problemen met urineren van verschillende typen gaan bijna altijd gepaard met acute prostatitis.
Een man kan er druk in voelen, evenals een gevoel van onvolledige lediging. De urinestroom tijdens ontsteking van de prostaatklier is vaak verzwakt. Sommige patiënten klagen over volledig onvermogen om te plassen. Dergelijke symptomen van prostatitis bij mannen duiden op de noodzaak van snelle medische interventie, omdat bij acute urineretentie de intoxicatie toeneemt, wat zich manifesteert door ernstige hoofdpijn, gebrek aan eetlust, braken en geelzucht van de huid. Deze toestand is gevaarlijk en vereist onmiddellijke ziekenhuisopname.
Tekenen van chronische prostatitis
Chronische problemen met de prostaat komen niet altijd duidelijk tot uiting; de symptomen kunnen zo onuitgesproken blijven dat mannen de schijn van vermoeidheid en zwakte aan andere omstandigheden toeschrijven. Meestal leert de patiënt dat een dergelijke ziekte bestaat tijdens een medisch onderzoek of bij een bezoek aan een arts over een andere ziekte.
Vaak gaat chronische prostatitis gepaard met andere urogenitale ziekten, waarvoor de patiënt een arts raadpleegt.
Welke symptomen zijn kenmerkend voor chronische ontstekingen in de prostaat? Dit zijn ongemak en een zwaar gevoel in het perineum, brandend gevoel en druk in de urethra bij het legen van de blaas. Er kunnen afscheiding uit het urethrakanaal en etterende draden in de urine verschijnen. Dergelijke tekenen en symptomen zouden u moeten waarschuwen en een reden moeten zijn om een uroloog te bezoeken.
Heel vaak gaan chronische klierziekten gepaard met problemen in het intieme gebied.
Prostatitis kan versnelde ejaculatie, trage orgasmes en verminderde potentie veroorzaken. Soms verliest een man de interesse in geslachtsgemeenschap volledig, wordt hij agressiever en ontwikkelt hij een depressie. Sommige patiënten lijden aan slapeloosheid en algemene vermoeidheid. Angsten die verband houden met seksuele activiteit en mislukkingen tijdens geslachtsgemeenschap verschijnen ook, wat soms tot een zenuwinzinking leidt. De behandeling ervan is ook noodzakelijk, dus in sommige situaties kan de behandelend arts de patiënt verwijzen naar een consult bij een psychotherapeut.
Constante nerveuze stress vermindert de immuniteit, wat het verloop van de ziekte verder verergert.
Therapeutische maatregelen
Voordat prostatitis wordt behandeld, schrijft de uroloog een onderzoek voor de patiënt voor. Een man moet bloed doneren voor PSA-waarden, ijzer en een algemene urinetest. Prostaatsap wordt ook onderzocht.
Het is onmogelijk om prostatitis alleen te genezen. Sommige mannen proberen de conditie van de klier te verbeteren door toevlucht te nemen tot onconventionele of folkmethoden die de symptomen van de ziekte kunnen verminderen. In de regel verergert prostatitis dan, en zonder verdere behandeling leidt de ziekte tot complicaties: verharding van het klierweefsel, verminderd urineren en verlies van voortplantingsfunctie.
Behandeling voorgeschreven in de beginfase van prostatitis is veel effectiever. Een snelle verbetering van de toestand van de patiënt wordt mogelijk gemaakt door een uitsluitend alomvattende aanpak.
Het is belangrijk om tijdig een arts te raadplegen om een behandeling voor te schrijven.
Er wordt zeer veel belang gehecht aan de redenen die prostaatdisfunctie veroorzaken. Als provocerende factoren niet worden geïdentificeerd, is de kans op terugval van de ziekte zeer hoog.
De uroloog selecteert de soorten behandeling, afhankelijk van de vorm en het stadium van prostatitis. De arts houdt rekening met de aanwezigheid van bijkomende ziekten, waarvan sommige een contra-indicatie kunnen worden voor het voorschrijven van bepaalde medicijnen aan de patiënt.
Voor bacteriële prostatitis
De basis van de therapie voor de acute vorm van de ziekte zijn antibacteriële middelen. Het is van groot belang dat de patiënt tijdens de behandeling in bed blijft. Bij dit type prostatitis mag u in geen geval de prostaatklier masseren. Zelfs het op deze manier verzamelen van prostaatsap is verboden. Dit komt door de grote kans op septische complicaties.
Bij acute ontsteking van de prostaat veroorzaakt door een infectie is het noodzakelijk om de fysieke activiteit zoveel mogelijk te beperken.
Voor bacteriële prostatitis zijn middelen geïndiceerd om de microcirculatie in de weefsels van de klier te verbeteren.
De effectiviteit van de medicijnen is te danken aan het feit dat ze de uitstroom van lymfevocht en bloed uit de prostaat herstellen, waardoor de symptomen van intoxicatie worden verminderd.
Omdat bacteriële prostatitis bijna altijd gepaard gaat met acute pijn, krijgen patiënten NRVS en analgetica voorgeschreven die het ongemak en de druk in zowel het perineum als het rectum verminderen. Patiënten krijgen pijnstillende medicijnen te zien die niet alleen de pijn verminderen, maar ook de ernst van het ontstekingsproces helpen verminderen.
Rectale zetpillen hebben een goed effect, ze werken behoorlijk effectief vanwege de nabijheid van het rectum en de prostaat. Zetpillen kunnen natuurlijke ingrediënten bevatten, bijvoorbeeld honing, propolis en runderprostaatextract. Al deze componenten zijn veilig, maar tegelijkertijd zeer effectief.
In geval van aanzienlijke intoxicatie worden oplossingen aan patiënten toegediend. Als uit onderzoek een prostaatabces blijkt of als de patiënt urineretentie heeft, is een chirurgische behandeling geïndiceerd.
Therapie van bacteriële prostatitis is gebaseerd op het gebruik van antibacteriële geneesmiddelen die tot de groep van fluorochinolonen behoren. Dit type geneesmiddel is effectief bij het activeren van gramnegatieve pathogene flora.
Voor het meest nauwkeurige voorschrift van de behandeling is het noodzakelijk een kweektest uit te voeren op gevoeligheid voor antibiotica.
Artsen zeggen dat dergelijke medicijnen alleen mogen worden voorgeschreven nadat het type micro-organismen is geïdentificeerd dat prostaataandoeningen veroorzaakt. Fluorochinolonen kunnen bijwerkingen veroorzaken als de patiënt een lever- of nierfunctiestoornis heeft. Soms ontwikkelen patiënten veranderingen in het spijsverteringskanaal en het zenuwstelsel. Mogelijke verlaging van de bloedsuikerspiegel, hartproblemen.
Als pathogene micro-organismen worden geïdentificeerd die ongevoelig zijn voor fluorchinolonen, krijgt de patiënt macroliden of cefalosporines voorgeschreven. Deze medicijnen zijn ook geïndiceerd als de patiënt bijwerkingen ervaart van eerdere medicijnen. Als er na twee weken geen verbetering is, moet de uroloog het behandelingsregime heroverwegen.
Voor chronische ziekten
Therapeutische methoden voor chronische prostatitis zijn grotendeels afhankelijk van het stadium ervan. In geval van exacerbatie van de ziekte wordt de behandeling op precies dezelfde manier uitgevoerd als voor de acute bacteriële vorm.
Bij chronische prostatitis worden antibiotica vaak in tabletvorm voorgeschreven.
Voor symptomen die kenmerkend zijn voor een staat van remissie kunnen antibiotica, kruidenantiseptica, niet-steroïden en medicijnen die de uitstroom van lymfe uit de klier helpen verbeteren, aangewezen zijn.
Er wordt ook veel belang gehecht aan medicijnen die de functie van het immuunsysteem helpen verbeteren. Natuurlijke kruidenpreparaten helpen de zwelling van prostaatweefsel te verminderen. Deze zelfde medicijnen verminderen de pijn, die soms aanwezig is bij chronische prostatitis.
Omdat de ziekte vaak gepaard gaat met depressie en nervositeit, kunnen aan de patiënt kalmerende middelen en antidepressiva worden voorgeschreven.
Fysiotherapie heeft een goed effect. Speciale oefeningen helpen de bloedtoevoer naar de klier te herstellen, de spiertonus te verhogen en de stemming te verbeteren.
Oefentherapielessen kunnen het beste worden gegeven onder begeleiding van een trainer met een medische opleiding.
Als aanvullende maatregelen ondergaan patiënten een reeks fysiotherapeutische procedures die de microcirculatie herstellen, de spanning in het bekkengebied verlichten en pijn verlichten. Lasertherapie, elektroforese en behandeling met magneten hebben een goed effect.
Rectaal uitgevoerde massage heeft een positief effect op de gezondheid van de prostaat. Deze procedure kan zowel in de kliniek als thuis worden uitgevoerd. Als een dergelijke behandeling voor de eerste keer wordt voorgeschreven, kunt u de eerste kuur het beste met een professional uitvoeren. Massage is zeer effectief bij congestie in de klier. Prostaatmassage kan tot enig ongemak leiden, maar alleen in de eerste dagen van de behandeling. In de toekomst zou er geen pijn meer moeten zijn en patiënten ervaren een gevoel van opluchting, omdat na de procedure de zwaarte, die vaak wordt waargenomen bij chronische prostatitis, verdwijnt.
Er zijn speciale apparaten die rectale massage van de prostaatklier vervangen. Het verbeteren van de microcirculatie, het verlichten van zwelling en stagnatie wordt verzekerd door de werking van akoestische golven. De sensor van een dergelijk apparaat werkt door de huid, dus het inbrengen van een stimulator in het rectum is niet vereist. Dergelijke apparaten kunnen worden gekocht bij speciale medische winkels. U moet eerst een uroloog raadplegen en ook de instructies bestuderen.
Massageapparaten kunnen voor preventieve doeleinden worden gebruikt; de duur van het verloop van de procedures wordt bepaald door de arts.
Elke door een uroloog voorgeschreven behandeling moet gepaard gaan met goede voeding en onthouding van alcohol. Het is belangrijk om te onthouden dat onderkoeling kan leiden tot een verergering van de ziekte.